Pasma Górskie w Bieszczadach

Z geograficznego punktu widzenia na właściwe Bieszczady polskie składa się tylko kilka pasm: Pasmo graniczne – od Przełęczy Łupkowskiej po Użocką, z najwyższym szczytem Wielką Rawką (1306 m).

noclegi Murzasichle

Granią pasma przebiega granica ze Słowacją, a w dalszej części z Ukrainą. Jednocześnie na tym właśnie odcinku łuku Karpat grzbiety – które na ogół biegną równolegle do siebie i układają się w pasma zewnętrzne, środkowe i wewnętrzne, oddzielone szerokimi obniżeniami – tu ścieśniają się do jednego wąskiego, głównego pasma. Jest ono jednocześnie granicą północnych stoków Karpat i wewnętrznych pogórzy, opadających już do Niziny Węgierskiej, oraz działem wód odgradzającym zlewiska Morza Bałtyckiego i Morza Czarnego;

Pasmo Połonin – najwyższe, obejmujące kolejno Połoninę Wetlińską, Połoninę Caryńską i gniazdo Tarnicy po Połoninę Bukowską;
Wysoki Dział, czyli masyw Chryszczatej i Wołosania, rozciągnięty pomiędzy Komańczą a Cisną;
Pasmo Łopiennika i Durnej – od Baligrodu po Cisną (Dołżycę), do którego geografowie dołączają czasem mniejszy masyw Falowej; i to wszystko.
Geografia turystyczna idzie jednak na ustępstwa wobec entuzjastów gór i dołącza warunkowo pasmo Otrytu, na północ od Sanu, z najwyższym Trohańcem (939 m). Liczne góry i grzbiety położone na północ od wymienionych pasm, jakkolwiek potocznie nazywane są Bieszczadami, należą już do Przedgórza Bieszczadzkiego, Gór Turczańsko-Sanockich, Gór Słonnych itd. W wyniku modelowania rzeźby w młodszym trzeciorzędzie i czwartorzędzie powstał charakterystyczny układ pasm górskich, który nawiązuje do przebiegu jednostek tektonicznych i odporności skał. Równoległe grzbiety, między którymi występują doliny i obniżenia o takim samym przebiegu, mają układ rusztowy. Grzbiety rozciągnięte są przez przełomowe odcinki dolin, a sieć rzeczna ma układ kratowy.
Świat roślinny i zwierzęcy Karpat Wschodnich (czyli na terenie Polski – Bieszczad i Gór Sanocko-Turczańskich) jest niezwykle bogaty w różnorodne gatunki. Występuje tu około 1100 gatunków roślin kwiatowych (w obrębie samego BPN przeszło 760), w tym 28 alpejskich i 36 subalpejskich, prócz tego przeszło 250 gatunków mchów, ponad 350 gatunków porostów, 20 gatunków śluzowców i ponad 1000 gatunków rozmaitych grzybów.