Ogólny opis Bieszczad

Na ogromnych połoninach i w opuszczonych dolinkach przychodzi co pewien czas do głowy myśl, że „życie jest gdzie indziej”… W przewrotnym jednak sensie: dopiero tu życie wydaje się prawdziwe.

noclegi Białka Tatrzańska

Wokół rozciągają się przepastne lasy, zwierzęta polują zgodnie z prawami natury, co krok można zbłądzić na manowce, a przy tym, w sposób jakby naturalny, ludzie stają się bardziej prawdziwi, traktują siebie i innych bardziej serio, co wcale nie oznacza „zupełnie poważnie”. Jeśli życie pozbawimy tej odrobiny fantazji i szaleństwa, szczypty nie-poważności, przesady i humoru oraz czegoś, co można nazwać małym brakiem odpowiedzialności, nie będzie ono ani naturalne, ani prawdziwe. Dla wszystkich mieszkańców Bieszczad jest to oczywiste.

Bieszczady to góry i ludzie. Jeśli ktoś chce przekonać się, o co tu chodzi, powinien przyjechać sam, najlepiej wiosną lub jesienią. Nie trzeba dźwigać namiotu i ciężkiego plecaka, nie trzeba nabijać kilometrów szlaku. Trzeba jednak wyjść choć na jedną połoninę, a potem posiedzieć w typowej knajpie, wśród tutejszych stałych mieszkańców. Na pewno nie będą popijali soku, zapewne na początku wydadzą się nieco dziwni, kiedy będą grozili bliżej niezidentyfikowanemu „komuś” rychłym zgonem, ale potem odstąpią wędrowcowi własne łóżko wraz z kolacją i rozbawią go do łez. Albo się zakocha, albo nie.